بسم الله الرّحمن الرّحیم
In the Name of God, the Most Compassionate, the Most Merciful
الحمدلله ربّ العالمین و الصّلاة و السّلام علی سیّدنا محمّد و آله الطّاهرین و صحبه المنتجبین و من تبعهم باحسان الی یوم الدّین.
Praise be to God, Lord of the Worlds, and prayers and peace be upon our master Muhammad and his pure family and his chosen companions and those who follow them in goodness until the Day of Judgment.
ورود انقلاب اسلامی به دومین مرحلهی خودسازی، جامعه‌پردازی و تمدن‌سازی (۱)
The Islamic Revolution's entry into its second stage of self-building, society-building and civilization-building (1)
از میان همهی ملّتهای زیر ستم، کمتر ملّتی به انقلاب همّت میگمارد؛ و در میان ملّتهایی که به‌پاخاسته و انقلاب کرده‌اند، کمتر دیده شده که توانسته باشند کار را به نهایت رسانده و به‌جز تغییر حکومتها، آرمانهای انقلابی را حفظ کرده باشند. امّا انقلاب پُرشکوه ملّت ایران که بزرگ‌ترین و مردمی‌ترین انقلاب عصر جدید است، تنها انقلابی است که یک چلّه‌ی پُرافتخار را بدون خیانت به آرمانهایش پشت سر نهاده و در برابر همهی وسوسه‌هایی که غیر قابل مقاومت به نظر میرسیدند، از کرامت خود و اصالت شعارهایش صیانت کرده و اینک وارد دوّمین مرحلهی خودسازی و جامعه‌پردازی و تمدّن‌سازی شده است. درودی از اعماق دل بر این ملّت؛ بر نسلی که آغاز کرد و ادامه داد و بر نسلی که اینک وارد فرایند بزرگ و جهانیِ چهل سال دوّم میشود.
Among all the oppressed nations, few nations set about making a revolution; and among the nations that have risen up and made a revolution, it has rarely been seen that they have been able to carry the work to its conclusion and, apart from changing governments, to preserve the revolutionary ideals. But the glorious revolution of the Iranian nation, which is the greatest and most popular revolution of the modern era, is the only revolution that has passed a glorious forty-year period without betraying its ideals, and that, in the face of all the temptations which appeared irresistible, has safeguarded its dignity and the authenticity of its slogans; and now it has entered the second stage of self-building, society-building and civilization-building. Greetings from the depths of the heart upon this nation; upon the generation that began and continued, and upon the generation that is now entering the great and global process of the second forty years.
پیروزی انقلاب اسلامی؛ آغازگر عصر جدید عالم
The victory of the Islamic Revolution; the inaugurator of a new era in the world
آن روز که جهان میان شرق و غرب مادّی تقسیم شده بود و کسی گمان یک نهضت بزرگ دینی را نمیبُرد، انقلاب اسلامی ایران، با قدرت و شکوه پا به میدان نهاد؛ چهارچوب‌ها را شکست؛ کهنگی کلیشه‌ها را به رخ دنیا کشید؛ دین و دنیا را در کنار هم مطرح کرد و آغاز عصر جدیدی را اعلام نمود. طبیعی بود که سردمداران گمراهی و ستم واکنش نشان دهند، امّا این واکنش ناکام ماند. چپ و راستِ مدرنیته، از تظاهر به نشنیدن این صدای جدید و متفاوت، تا تلاش گسترده و گونه‌گون برای خفه کردن آن، هرچه کردند به اجلِ محتوم خود نزدیک‌تر شدند. اکنون با گذشت چهل جشن سالانه‌ی انقلاب و چهل دهه‌ی فجر، یکی از آن دو کانون دشمنی نابود شده و دیگری با مشکلاتی که خبر از نزدیکی احتضار میدهند، دست‌وپنجه نرم میکند! و انقلاب اسلامی با حفظ و پایبندی به شعارهای خود همچنان به پیش میرود.
On that day when the world was divided between the materialist East and West and no one imagined a great religious movement, the Islamic Revolution of Iran stepped into the arena with power and splendor; it broke the frameworks; it threw the obsolescence of the clichés in the face of the world; it put religion and the world side by side and declared the beginning of a new era. It was natural that the leaders of misguidance and oppression would react, but this reaction failed. The left and the right of modernity, from pretending not to hear this new and different voice, to extensive and varied efforts to stifle it, whatever they did only brought them closer to their inevitable end. Now, with the passing of forty annual celebrations of the revolution and forty Ten Days of Dawn, one of those two centers of hostility has been destroyed and the other is wrestling with problems that give news of the nearness of its death throes! And the Islamic Revolution, preserving and adhering to its slogans, continues to move forward.
شعارهای جهانی، فطری، درخشان و همیشه‌زنده‌ی انقلاب اسلامی
The global, innate, brilliant and ever living slogans of the Islamic Revolution
برای همه‌چیز میتوان طول عمر مفید و تاریخ مصرف فرض کرد، امّا شعارهای جهانی این انقلاب دینی از این قاعده مستثنا است؛ آنها هرگز بی‌مصرف و بی‌فایده نخواهند شد، زیرا فطرت بشر در همهی عصرها با آن سرشته است. آزادی، اخلاق، معنویّت، عدالت، استقلال، عزّت، عقلانیّت، برادری، هیچ یک به یک نسل و یک جامعه مربوط نیست تا در دوره‌ای بدرخشد و در دوره‌ای دیگر افول کند. هرگز نمیتوان مردمی را تصوّر کرد که از این چشم‌اندازهای مبارک دل‌زده شوند. هرگاه دل‌زدگی پیش آمده، از روی‌گردانی مسئولان از این ارزشهای دینی بوده است و نه از پایبندی به آنها و کوشش برای تحقّق آنها.
For everything one may assume a useful lifespan and an expiration date, but the global slogans of this religious revolution are an exception to this rule; they will never become useless and without benefit, because human nature in all eras is kneaded with them. Freedom, ethics, spirituality, justice, independence, dignity, rationality, brotherhood: none of these belongs to one generation and one society so as to shine in one period and decline in another. One can never imagine a people who become weary of these blessed horizons. Whenever weariness has occurred, it has been from officials turning away from these religious values, and not from adherence to them and striving for their realization.
دفاع ابدی از نظریه‌ی نظام انقلابی
Eternal defense of the theory of the revolutionary system
انقلاب اسلامی همچون پدیده‌ای زنده و بااراده، همواره دارای انعطاف و آماده‌ی تصحیح خطاهای خویش است، امّا تجدیدنظرپذیر و اهل انفعال نیست. به نقدها حسّاسیّت مثبت نشان میدهد و آن را نعمت خدا و هشدار به صاحبان حرفهای بی‌عمل میشمارد، امّا به هیچ بهانه‌ای از ارزشهایش که بحمدالله با ایمان دینی مردم آمیخته است، فاصله نمیگیرد. انقلاب اسلامی پس از نظام‌سازی، به رکود و خموشی دچار نشده و نمیشود و میان جوشش انقلابی و نظم سیاسی و اجتماعی تضاد و ناسازگاری نمیبیند، بلکه از نظریّه‌ی نظام انقلابی تا ابد دفاع میکند.
The Islamic Revolution, like a living and willful phenomenon, is always flexible and ready to correct its own errors, but it is not susceptible to revisionism and is not given to passivity. It shows positive sensitivity toward criticisms and regards them as a blessing from God and a warning to those whose words lack action, but under no pretext does it distance itself from its values, which, praise be to God, are intermingled with the religious faith of the people. The Islamic Revolution, after system-building, has not fallen and will not fall into stagnation and silence, and it sees no contradiction or incompatibility between revolutionary ferment and political and social order; rather, it defends the theory of the revolutionary system forever.
جمهوری اسلامی و فاصله‌ی میان بایدها و واقعیتها
The Islamic Republic and the gap between the oughts and the realities
جمهوری اسلامی، متحجّر و در برابر پدیده‌ها و موقعیّتهای نو به نو، فاقد احساس و ادراک نیست، امّا به اصول خود بشدّت پایبند و به مرزبندی‌های خود با رقیبان و دشمنان بشدّت حسّاس است. با خطوط اصلی خود هرگز بی‌مبالاتی نمیکند و برایش مهم است که چرا بماند و چگونه بماند. بی‌شک فاصله‌ی میان بایدها و واقعیّتها، همواره وجدانهای آرمان‌خواه را عذاب داده و میدهد، امّا این، فاصلهای طی‌شدنی است و در چهل سال گذشته در مواردی بارها طی شده است و بی‌شک در آینده، با حضور نسل جوان مؤمن و دانا و پُرانگیزه، با قدرت بیشتر طی خواهد شد.
The Islamic Republic is not rigid and is not devoid of feeling and perception in the face of ever new phenomena and situations, but it is strongly committed to its principles and strongly sensitive about its demarcations with rivals and enemies. It is never careless about its main lines, and it matters to it why it remains and how it remains. Undoubtedly the gap between the oughts and the realities has always tormented and does torment idealistic consciences, but this is a traversable gap, and in the past forty years it has been traversed many times in certain cases, and undoubtedly in the future, with the presence of a faithful, knowledgeable and highly motivated young generation, it will be traversed with greater power.
انقلاب اسلامی؛ مایه‌ی سربلندی ایران و ایرانی
The Islamic Revolution; the source of pride for Iran and Iranians
انقلاب اسلامی ملّت ایران، قدرتمند امّا مهربان و باگذشت و حتّی مظلوم بوده است. مرتکب افراط‌ها و چپ‌روی‌هایی که مایه‌ی ننگ بسیاری از قیامها و جنبشها است، نشده است. در هیچ معرکه‌ای حتّی با آمریکا و صدّام، گلوله‌ی اوّل را شلّیک نکرده و در همهی موارد، پس از حمله‌ی دشمن از خود دفاع کرده و البتّه ضربت متقابل را محکم فرود آورده است. این انقلاب از آغاز تا امروز نه بی‌رحم و خون‌ریز بوده و نه منفعل و مردّد. با صراحت و شجاعت در برابر زورگویان و گردنکشان ایستاده و از مظلومان و مستضعفان دفاع کرده است. این جوانمردی و مروّت انقلابی، این صداقت و صراحت و اقتدار، این دامنه‌ی عمل جهانی و منطقه‌ای در کنار مظلومان جهان، مایه‌ی سربلندی ایران و ایرانی است، و همواره چنین باد.
The Islamic Revolution of the Iranian nation has been powerful but kind and forgiving and even oppressed. It has not committed the excesses and leftist deviations that are the disgrace of many uprisings and movements. In no battle, even with America and Saddam, has it fired the first bullet, and in all cases it has defended itself after the enemy's attack and of course has struck the counterblow firmly. This revolution, from the beginning until today, has been neither merciless and bloodthirsty, nor passive and hesitant. With frankness and courage it has stood against the bullies and the arrogant, and has defended the oppressed and the downtrodden. This revolutionary chivalry and magnanimity, this honesty and frankness and might, this scope of global and regional action alongside the oppressed of the world, is a source of pride for Iran and Iranians, and may it always be so.
برای برداشتن گامهای استوار در آینده، باید گذشته را درست شناخت
To take firm steps in the future, one must correctly know the past
اینک در آغاز فصل جدیدی از زندگی جمهوری اسلامی، این بنده‌ی ناچیز مایلم با جوانان عزیزم، نسلی که پا به میدان عمل میگذارد تا بخش دیگری از جهاد بزرگ برای ساختن ایران اسلامی بزرگ را آغاز کند، سخن بگویم. سخن اوّل درباره‌ی گذشته است.
Now, at the beginning of a new chapter in the life of the Islamic Republic, this humble servant wishes to speak with my dear young people, the generation that is stepping into the field of action in order to begin another part of the great jihad for building a great Islamic Iran. The first word is about the past.
عزیزان! نادانسته‌ها را جز با تجربه‌ی خود یا گوش سپردن به تجربه‌ی دیگران نمیتوان دانست. بسیاری از آنچه را ما دیده و آزموده‌ایم، نسل شما هنوز نیازموده و ندیده است. ما دیده‌ایم و شما خواهید دید. دهه‌های آینده دهه‌های شما است و شمایید که باید کارآزموده و پُرانگیزه از انقلاب خود حراست کنید و آن را هرچه بیشتر به آرمان بزرگش که ایجاد تمدّن نوین اسلامی و آمادگی برای طلوع خورشید ولایت عظمیٰ (ارواحنافداه) است، نزدیک کنید. برای برداشتن گامهای استوار در آینده، باید گذشته را درست شناخت و از تجربه‌ها درس گرفت؛ اگر از این راهبرد غفلت شود، دروغها به جای حقیقت خواهند نشست و آینده مورد تهدیدهای ناشناخته قرار خواهد گرفت. دشمنان انقلاب با انگیزه‌ای قوی، تحریف و دروغ‌پردازی درباره‌ی گذشته و حتّی زمان حال را دنبال میکنند و از پول و همهی ابزارها برای آن بهره میگیرند. رهزنان فکر و عقیده و آگاهی بسیارند؛ حقیقت را از دشمن و پیاده‌نظامش نمیتوان شنید.
Dear ones! Things unknown cannot be known except through one's own experience or by listening to the experience of others. Much of what we have seen and tested, your generation has not yet tested and seen. We have seen and you will see. The coming decades are your decades, and it is you who must, experienced and highly motivated, protect your revolution and bring it ever closer to its great ideal, which is the creation of the new Islamic civilization and preparation for the rising of the sun of the Great Guardianship (may our souls be sacrificed for him). To take firm steps in the future, one must correctly know the past and learn lessons from the experiences; if this strategy is neglected, lies will take the place of truth and the future will be subjected to unknown threats. The enemies of the revolution, with strong motivation, pursue distortion and fabrication of lies about the past and even the present time, and use money and all tools for it. The highway robbers of thought and belief and awareness are many; the truth cannot be heard from the enemy and its foot soldiers.
آغاز انقلاب و نظام اسلامی از نقطه‌ی صفر
The beginning of the revolution and the Islamic system from point zero
انقلاب اسلامی و نظام برخاسته از آن، از نقطه‌ی صفر آغاز شد؛ اوّلاً: همه‌چیز علیه ما بود، چه رژیم فاسد طاغوت که علاوه بر وابستگی و فساد و استبداد و کودتایی بودن، اوّلین رژیم سلطنتی در ایران بود که به دست بیگانه -و نه به زور شمشیر خود- بر سرِ کار آمده بود، و چه دولت آمریکا و برخی دیگر از دولتهای غربی، و چه وضع بشدّت نابسامان داخلی و عقب‌افتادگی شرم‌آور در علم و فنّاوری و سیاست و معنویّت و هر فضیلت دیگر.
The Islamic Revolution and the system that arose from it began from point zero; firstly: everything was against us, whether the corrupt taghut regime which, in addition to dependency, corruption, despotism, and being the product of a coup, was the first royal regime in Iran to be brought to power by a foreigner, and not by the force of its own sword, or the American government and certain other Western governments, or the severely disordered internal situation and the shameful backwardness in science and technology and politics and spirituality and every other virtue.
ثانیاً: هیچ تجربه‌ی پیشینی و راه طی‌شده‌ای در برابر ما وجود نداشت. بدیهی است که قیامهای مارکسیستی و امثال آن نمیتوانست برای انقلابی که از متن ایمان و معرفت اسلامی پدید آمده است، الگو محسوب شود. انقلابیون اسلامی بدون سرمشق و تجربه آغاز کردند و ترکیب جمهوریّت و اسلامیّت و ابزارهای تشکیل و پیشرفت آن، جز با هدایت الهی و قلب نورانی و اندیشه‌ی بزرگ امام خمینی، به دست نیامد. و این نخستین درخشش انقلاب بود.
Secondly: there was no prior experience and no road already traveled before us. It is obvious that Marxist uprisings and the like could not be considered a model for a revolution that emerged from the core of Islamic faith and knowledge. The Islamic revolutionaries began without a template and experience, and the combination of republicanism and Islamism, and the instruments of its formation and advancement, were not achieved except through divine guidance and the luminous heart and great thought of Imam Khomeini. And this was the first brilliance of the revolution.
تقابل دوگانه‌ی جدید «اسلام و استکبار»؛ پدیده‌ی برجسته‌ی جهان معاصر
The new binary confrontation of "Islam and arrogance"; the prominent phenomenon of the contemporary world
پس آنگاه انقلاب ملّت ایران، جهان دوقطبی آن روز را به جهان سه‌قطبی تبدیل کرد و سپس با سقوط و حذف شوروی و اقمارش و پدید آمدن قطبهای جدید قدرت، تقابل دوگانه‌ی جدید «اسلام و استکبار» پدیده‌ی برجسته‌ی جهان معاصر و کانون توجّه جهانیان شد. از سویی نگاه امیدوارانه‌ی ملّتهای زیر ستم و جریانهای آزادی‌خواه جهان و برخی دولتهای مایل به استقلال، و از سویی نگاه کینه‌ورزانه و بدخواهانه‌ی رژیم‌های زورگو و قلدرهای باج‌طلب عالم، بدان دوخته شد. بدین‌گونه مسیر جهان تغییر یافت و زلزله‌ی انقلاب، فرعونهای در بسترِ راحت آرمیده را بیدار کرد؛ دشمنی‌ها با همهی شدّت آغاز شد و اگر نبود قدرت عظیم ایمان و انگیزه‌ی این ملّت و رهبری آسمانی و تأییدشده‌ی امام عظیم‌الشّأن ما، تاب آوردن در برابر آن‌همه خصومت و شقاوت و توطئه و خباثت، امکان‌پذیر نمیشد.
Then the revolution of the Iranian nation transformed the bipolar world of that day into a tripolar world, and subsequently, with the fall and elimination of the Soviet Union and its satellites and the emergence of new poles of power, the new binary confrontation of "Islam and arrogance" became the prominent phenomenon of the contemporary world and the focus of the world's attention. On one side, the hopeful gaze of the oppressed nations and the freedom-seeking currents of the world and some governments inclined toward independence, and on the other side, the spiteful and malicious gaze of the bullying regimes and the extortionist thugs of the world, were fixed upon it. In this way the course of the world changed and the earthquake of the revolution awakened the pharaohs who were resting in comfortable beds; hostilities began with full intensity, and had it not been for the immense power of the faith and motivation of this nation and the heavenly and divinely confirmed leadership of our Imam of great station, enduring all that enmity and cruelty and conspiracy and wickedness would not have been possible.
مدیریت جهادی و اعتقاد به اصل «ما میتوانیم»؛ عامل عزت و پیشرفت ایران در همهی عرصه‌ها
Jihadi management and belief in the principle of "we can"; the factor behind Iran's dignity and progress in all arenas
به‌رغم همهی این مشکلات طاقت‌فرسا، جمهوری اسلامی روزبه‌روز گامهای بلندتر و استوارتری به جلو برداشت. این چهل سال، شاهد جهادهای بزرگ و افتخارات درخشان و پیشرفتهای شگفت‌آور در ایران اسلامی است. عظمت پیشرفتهای چهل‌ساله‌ی ملّت ایران آنگاه بدرستی دیده میشود که این مدّت، با مدّتهای مشابه در انقلابهای بزرگی همچون انقلاب فرانسه و انقلاب اکتبر شوروی و انقلاب هند مقایسه شود. مدیریّتهای جهادی الهام‌گرفته از ایمان اسلامی و اعتقاد به اصل «ما میتوانیم» که امام بزرگوار به همهی ما آموخت، ایران را به عزّت و پیشرفت در همهی عرصه‌ها رسانید.
Despite all these exhausting difficulties, the Islamic Republic took longer and firmer steps forward day by day. These forty years have witnessed great jihads and brilliant honors and astonishing advances in Islamic Iran. The greatness of the forty-year advances of the Iranian nation is properly seen when this period is compared with comparable periods in great revolutions such as the French Revolution and the Soviet October Revolution and the Indian revolution. Jihadi managements inspired by Islamic faith and belief in the principle of "we can," which the great Imam taught all of us, brought Iran to dignity and progress in all arenas.
* برکات بزرگ انقلاب اسلامی:
* The great blessings of the Islamic Revolution:
انقلاب به یک انحطاط تاریخی طولانی پایان داد و کشور که در دوران پهلوی و قاجار بشدّت تحقیر شده و بشدّت عقب مانده بود، در مسیر پیشرفت سریع قرار گرفت؛ در گام نخست، رژیم ننگین سلطنت استبدادی را به حکومت مردمی و مردم‌سالاری تبدیل کرد و عنصر اراده‌ی ملّی را که جان‌مایه‌‌ی پیشرفت همه‌جانبه و حقیقی است در کانون مدیریّت کشور وارد کرد؛ آنگاه جوانان را میدان‌دار اصلی حوادث و وارد عرصه‌ی مدیریّت کرد؛ روحیه و باور «ما میتوانیم» را به همگان منتقل کرد؛ به برکت تحریم دشمنان، اتّکاء به توانایی داخلی را به همه آموخت و این منشأ برکات بزرگ شد:
The revolution put an end to a long historical decline, and the country, which during the Pahlavi and Qajar eras had been severely humiliated and severely left behind, was set on the path of rapid progress; in the first step, it transformed the shameful regime of despotic monarchy into a popular government and democracy, and introduced the element of national will, which is the lifeblood of comprehensive and genuine progress, into the center of the country's management; then it made the youth the main players in events and brought them into the arena of management; it transmitted the spirit and belief of "we can" to everyone; thanks to the enemies' sanctions, it taught everyone reliance on domestic capability, and this became the source of great blessings:
یک) ثبات و امنیت و حفظ تمامیت ارضی ایران
One) Stability and security and preservation of Iran's territorial integrity
اوّلاً: ثبات و امنیّت کشور و تمامیّت ارضی و حفاظت از مرزها را که آماج تهدید جدّی دشمنان قرار گرفته بود ضمانت کرد و معجزه‌ی پیروزی در جنگ هشت‌ساله و شکست رژیم بعثی و پشتیبانان آمریکایی و اروپایی و شرقی‌اش را پدید آورد.
Firstly: it guaranteed the stability and security of the country and territorial integrity and the protection of the borders, which had been the target of serious threats from the enemies, and brought about the miracle of victory in the eight-year war and the defeat of the Ba'athist regime and its American and European and Eastern backers.
دو) موتور پیشران کشور در عرصه‌ی علم و فنّاوری و ایجاد زیرساخت‌های حیاتی و اقتصادی و عمرانی
Two) The driving engine of the country in the arena of science and technology and the creation of vital, economic and developmental infrastructure
ثانیاً: موتور پیشران کشور در عرصه‌ی علم و فنّاوری و ایجاد زیرساخت‌های حیاتی و اقتصادی و عمرانی شد که تا اکنون ثمرات بالنده‌ی آن روزبه‌روز فراگیرتر میشود. هزاران شرکت دانش‌بنیان، هزاران طرح زیرساختی و ضروری برای کشور در حوزه‌های عمران و حمل‌ونقل و صنعت و نیرو و معدن و سلامت و کشاورزی و آب و غیره، میلیون‌ها تحصیل‌کرده‌ی دانشگاهی یا در حال تحصیل، هزاران واحد دانشگاهی در سراسر کشور، ده‌ها طرح بزرگ از قبیل چرخه‌ی سوخت هسته‌ای، سلّول‌های بنیادی، فنّاوری نانو، زیست‌فنّاوری و غیره با رتبه‌های نخستین در کلّ جهان، شصت برابر شدن صادرات غیرنفتی، نزدیک به ده برابر شدن واحدهای صنعتی، ده‌ها برابر شدن صنایع از نظر کیفی، تبدیل صنعت مونتاژ به فنّاوری بومی، برجستگی محسوس در رشته‌های گوناگون مهندسی از جمله در صنایع دفاعی، درخشش در رشته‌های مهم و حسّاس پزشکی و جایگاه مرجعیّت در آن و ده‌ها نمونه‌ی دیگر از پیشرفت، محصول آن روحیه و آن حضور و آن احساس جمعی است که انقلاب برای کشور به ارمغان آورد. ایرانِ پیش از انقلاب، در تولید علم و فنّاوری صفر بود، در صنعت به‌جز مونتاژ و در علم به‌جز ترجمه هنری نداشت.
Secondly: it became the driving engine of the country in the arena of science and technology and the creation of vital, economic and developmental infrastructure, whose flourishing fruits become more widespread day by day until now. Thousands of knowledge-based companies; thousands of infrastructural and necessary projects for the country in the fields of construction and transportation and industry and energy and mining and health and agriculture and water and so forth; millions of university graduates or students currently studying; thousands of university units across the country; dozens of large projects such as the nuclear fuel cycle, stem cells, nanotechnology, biotechnology and so on with top rankings in the whole world; the sixtyfold increase of non-oil exports; the nearly tenfold increase of industrial units; the many-fold increase of industries in terms of quality; the transformation of assembly industry into indigenous technology; the tangible prominence in various engineering fields including in the defense industries; the brilliance in important and sensitive medical fields and the position of authority in them; and dozens of other examples of progress, are the product of that spirit and that presence and that collective feeling that the revolution brought to the country as a gift. Pre-revolution Iran was zero in the production of science and technology; in industry it had no skill except assembly and in science none except translation.
سه) به اوج رسانیدن مشارکت مردمی و مسابقهی خدمت‌رسانی
Three) Raising popular participation and the competition in rendering service to its peak
ثالثاً: مشارکت مردمی را در مسائل سیاسی مانند انتخابات، مقابله با فتنه‌های داخلی، حضور در صحنه‌های ملّی و استکبارستیزی به اوج رسانید و در موضوعات اجتماعی مانند کمک‌رسانی‌ها و فعّالیّتهای نیکوکاری که از پیش از انقلاب آغاز شده بود، افزایش چشمگیر داد. پس از انقلاب، مردم در مسابقهی خدمت‌رسانی در حوادث طبیعی و کمبودهای اجتماعی مشتاقانه شرکت میکنند.
Thirdly: it raised popular participation in political matters such as elections, confrontation with internal seditions, presence on national scenes and opposition to arrogance to its peak, and it gave a remarkable increase in social matters such as aid efforts and charitable activities which had begun before the revolution. After the revolution, the people participate eagerly in the competition of rendering service in natural disasters and social shortcomings.
چهار) ارتقاء شگفت‌آور بینش سیاسی آحاد مردم
Four) The astonishing elevation of the political insight of the individual members of the people
رابعاً: بینش سیاسی آحاد مردم و نگاه آنان به مسائل بین‌المللی را به گونه‌ی شگفت‌آوری ارتقاء داد. تحلیل سیاسی و فهم مسائل بین‌المللی در موضوعاتی همچون جنایات غرب بخصوص آمریکا، مسئله‌ی فلسطین و ظلم تاریخی به ملّت آن، مسئله‌ی جنگ‌افروزی‌ها و رذالتها و دخالتهای قدرتهای قلدر در امور ملّتها و امثال آن را از انحصار طبقه‌ی محدود و عزلت‌‌گزیده‌ای به نام روشنفکر، بیرون آورد؛ این‌گونه، روشنفکری میان عموم مردم در همهی کشور و همهی ساحتهای زندگی جاری شد و مسائلی از این دست حتّی برای نوجوانان و نونهالان، روشن و قابل فهم گشت.
Fourthly: it elevated the political insight of the individual members of the people and their view of international issues in an astonishing manner. It brought political analysis and understanding of international issues on subjects such as the crimes of the West, especially America, the issue of Palestine and the historical oppression of its nation, the issue of warmongering and the vileness and interferences of bullying powers in the affairs of nations and the like, out of the monopoly of a limited and reclusive class called the intellectuals; in this way, intellectualism flowed among the general public throughout the country and in all domains of life, and issues of this kind became clear and comprehensible even for adolescents and children.
پنج) سنگین کردن کفه‌ی عدالت در تقسیم امکانات عمومی کشور
Five) Tipping the scale of justice in the distribution of the country's public resources
خامساً: کفّه‌ی عدالت را در تقسیم امکانات عمومی کشور سنگین کرد. نارضایتی این حقیر از کارکرد عدالت در کشور به دلیل آنکه این ارزش والا باید گوهر بی‌همتا بر تارک نظام جمهوری اسلامی باشد و هنوز نیست، نباید به این معنی گرفته شود که برای استقرار عدالت کار انجام نگرفته است. واقعیّت آن است که دستاوردهای مبارزه با بی‌عدالتی در این چهار دهه، با هیچ دوره‌ی دیگر گذشته قابل مقایسه نیست. در رژیم طاغوت بیشترین خدمات و درآمدهای کشور در اختیار گروه کوچکی از پایتخت‌نشینان یا همسانان آنان در برخی دیگر از نقاط کشور بود. مردم بیشتر شهرها بویژه مناطق دوردست و روستاها در آخر فهرست و غالباً محروم از نیازهای اوّلیّه‌ی زیرساختی و خدمت‌رسانی بودند. جمهوری اسلامی در شمار موفّق‌ترین حاکمیّتهای جهان در جابه‌جایی خدمت و ثروت از مرکز به همه‌جای کشور، و از مناطق مرفّه‌نشین شهرها به مناطق پایین‌دست آن بوده است. آمار بزرگ راه‌سازی و خانه‌سازی و ایجاد مراکز صنعتی و اصلاح امور کشاورزی و رساندن برق و آب و مراکز درمانی و واحدهای دانشگاهی و سد و نیروگاه و امثال آن به دورترین مناطق کشور، حقیقتاً افتخارآفرین است؛ بی‌شک این همه، نه در تبلیغات نارسای مسئولان انعکاس یافته و نه زبان بدخواهان خارجی و داخلی به آن اعتراف کرده است؛ ولی هست و حسنه‌ای برای مدیران جهادی و بااخلاص نزد خدا و خلق است. البتّه عدالت مورد انتظار در جمهوری اسلامی که مایل است پیرو حکومت علوی شناخته شود، بسی برتر از اینها است و چشم امید برای اجرای آن به شما جوانها است که در ادامه بدان خواهم پرداخت.
Fifthly: it made the scale of justice heavier in the distribution of the country's public resources. This humble person's dissatisfaction with the functioning of justice in the country, on the grounds that this lofty value ought to be a peerless jewel on the crown of the Islamic Republic system and is not yet so, should not be taken to mean that no work has been done to establish justice. The reality is that the achievements of the struggle against injustice in these four decades are not comparable to any other past period. In the taghut regime, most of the country's services and revenues were at the disposal of a small group of residents of the capital or their counterparts in certain other parts of the country. The people of most cities, especially the remote regions and villages, were at the end of the list and were mostly deprived of basic infrastructural needs and services. The Islamic Republic has been among the most successful governments in the world in transferring service and wealth from the center to everywhere in the country, and from the affluent districts of cities to their lower districts. The great statistics of road construction and housing construction and the creation of industrial centers and the reform of agricultural affairs and the delivery of electricity and water and medical centers and university units and dams and power plants and the like to the remotest regions of the country is truly a source of pride; undoubtedly all of this has neither been reflected in the inadequate publicity of officials nor has the tongue of the ill-wishers abroad and at home confessed to it; but it exists, and it is a good deed for the jihadi and sincere managers before God and the people. Of course the justice expected in the Islamic Republic, which wishes to be known as a follower of the Alavi government, is far higher than these, and the eye of hope for its implementation is upon you young people, which I will address below.
شش) افزایش چشمگیر معنویت و اخلاق در فضای عمومی جامعه
Six) The remarkable increase of spirituality and ethics in the public atmosphere of society
سادساً: عیار معنویّت و اخلاق را در فضای عمومی جامعه بگونه‌ای چشمگیر افزایش داد. این پدیده‌ی مبارک را رفتار و منش حضرت امام خمینی در طول دوران مبارزه و پس از پیروزی انقلاب، بیش از هر چیز رواج داد؛ آن انسان معنوی و عارف و وارسته از پیرایه‌های مادّی، در رأس کشوری قرار گرفت که مایه‌های ایمان مردمش بسی ریشه‌دار و عمیق بود. هرچند دست تطاول تبلیغات مروّج فساد و بی‌بندوباری در طول دوران پهلوی‌ها به آن ضربه‌های سخت زده و لجنزاری از آلودگی اخلاقی غربی را به درون زندگی مردم متوسّط و بخصوص جوانان کشانده بود، ولی رویکرد دینی و اخلاقی در جمهوری اسلامی، دلهای مستعد و نورانی بویژه جوانان را مجذوب کرد و فضا به سود دین و اخلاق دگرگون شد. مجاهدتهای جوانان در میدانهای سخت از جمله دفاع مقدّس، با ذکر و دعا و روحیه‌ی برادری و ایثار همراه شد و ماجراهای صدر اسلام را زنده و نمایان در برابر چشم همه نهاد. پدران و مادران و همسران با احساس وظیفه‌ی دینی از عزیزان خود که به جبهه‌های گوناگون جهاد می‌شتافتند دل کندند و سپس، آنگاه که با پیکر خون‌آلود یا جسم آسیب‌دیده‌ی آنان روبه‌رو شدند، مصیبت را با شکر همراه کردند. مساجد و فضاهای دینی رونقی بی‌سابقه گرفت. صف نوبت برای اعتکاف از هزاران جوان و استاد و دانشجو و زن و مرد و صف نوبت برای اردوهای جهادی و جهاد سازندگی و بسیج سازندگی از هزاران جوان داوطلب و فداکار آکنده شد. نماز و حج و روزه‌داری و پیاده‌روی زیارت و مراسم گوناگون دینی و انفاقات و صدقات واجب و مستحب در همه‌جا بویژه میان جوانان رونق یافت و تا امروز، روزبه‌روز بیشتر و باکیفیّت‌تر شده است. و اینها همه در دورانی اتّفاق افتاده که سقوط اخلاقی روزافزون غرب و پیروانش و تبلیغات پُرحجم آنان برای کشاندن مرد و زن به لجنزارهای فساد، اخلاق و معنویّت را در بخشهای عمده‌ی عالم منزوی کرده است؛ و این معجزه‌ای دیگر از انقلاب و نظام اسلامی فعّال و پیشرو است.
Sixthly: it increased the measure of spirituality and ethics in the public atmosphere of society in a remarkable manner. This blessed phenomenon was propagated more than anything by the conduct and manner of His Eminence Imam Khomeini throughout the period of struggle and after the victory of the revolution; that spiritual and mystical human being, free of material trappings, stood at the head of a country whose people's foundations of faith were deeply rooted and profound. Although the plundering hand of propaganda promoting corruption and licentiousness throughout the era of the Pahlavis had struck it hard blows and had dragged a swamp of Western moral filth into the lives of ordinary people and especially the youth, the religious and ethical orientation in the Islamic Republic attracted the receptive and luminous hearts, especially of the youth, and the atmosphere was transformed in favor of religion and ethics. The struggles of the youth on hard battlefields including the Sacred Defense were accompanied by remembrance of God and supplication and a spirit of brotherhood and self-sacrifice, and placed the episodes of early Islam alive and visible before everyone's eyes. Fathers and mothers and spouses, with a sense of religious duty, parted from their loved ones who were hastening to the various fronts of jihad, and then, when they faced their blood-soaked bodies or their injured bodies, they accompanied the calamity with thanksgiving. Mosques and religious spaces took on unprecedented vitality. The waiting line for i'tikaf was filled with thousands of youths and professors and students and women and men, and the waiting line for jihadi camps and the Construction Jihad and the Construction Basij was filled with thousands of volunteer and self-sacrificing youths. Prayer and hajj and fasting and the pilgrimage walk and various religious ceremonies and the obligatory and recommended almsgiving and charities flourished everywhere, especially among the youth, and to this day they have become more and more and of higher quality day by day. And all of this has happened in an era in which the ever increasing moral collapse of the West and its followers and their voluminous propaganda for dragging men and women into the swamps of corruption has isolated ethics and spirituality in major parts of the world; and this is another miracle of the active and pioneering revolution and Islamic system.
هفت) ایستادگی روزافزون در برابر قلدران و زورگویان و مستکبران جهان
Seven) Ever increasing resistance against the thugs and bullies and arrogant powers of the world
سابعاً: نماد پُرابّهت و باشکوه و افتخارآمیز ایستادگی در برابر قلدران و زورگویان و مستکبران جهان و در رأس آنان آمریکای جهان‌خوار و جنایت‌کار، روزبه‌روز برجسته‌تر شد. در تمام این چهل سال، تسلیم‌ناپذیری و صیانت و پاسداری از انقلاب و عظمت و هیبت الهی آن و گردن برافراشته‌ی آن در مقابل دولتهای متکبّر و مستکبر، خصوصیّت شناخته‌شده‌ی ایران و ایرانی بویژه جوانان این مرز و بوم به‌شمار میرفته است. قدرتهای انحصارگر جهان که همواره حیات خود را در دست‌اندازی به استقلال دیگر کشورها و پایمال کردن منافع حیاتی آنها برای مقاصد شوم خود دانسته‌اند، در برابر ایران اسلامی و انقلابی، اعتراف به ناتوانی کردند. ملّت ایران در فضای حیات‌بخش انقلاب توانست نخست دست‌نشانده‌ی آمریکا و عنصر خائن به ملّت را از کشور برانَد و پس از آن هم تا امروز از سلطه‌ی دوباره‌ی قلدران جهانی بر کشور با قدرت و شدّت جلوگیری کند.
Seventhly: the majestic and glorious and honorable symbol of standing against the thugs and bullies and arrogant powers of the world, and at their head the world-devouring and criminal America, became more prominent day by day. In all these forty years, unyieldingness and the safeguarding and protection of the revolution and its divine greatness and awe and its head held high against the arrogant and haughty governments has been considered the known characteristic of Iran and Iranians, especially the youth of this land. The monopolistic powers of the world, which have always regarded their own life as lying in encroaching upon the independence of other countries and trampling their vital interests for their own sinister purposes, confessed their impotence before Islamic and revolutionary Iran. The Iranian nation, in the life-giving atmosphere of the revolution, was able first to drive the American puppet and the element treacherous to the nation out of the country, and after that, until today, to prevent with power and intensity the renewed domination of the global thugs over the country.
* انقلاب چهل‌ساله و گام بزرگ دوم
* The Forty-Year Revolution and the Great Second Step
جوانان عزیز! اینها بخشی محدود از سرفصل‌های عمده در سرگذشت چهل‌ساله‌ی انقلاب اسلامی است؛ انقلاب عظیم و پایدار و درخشانی که شما به توفیق الهی باید گام بزرگ دوّم را در پیشبرد آن بردارید.
Dear young people! These are a limited portion of the major headings in the forty-year history of the Islamic Revolution; a great, enduring, and brilliant revolution that, by divine favor, you must take the great second step in advancing.
محصول تلاش چهل‌ساله، اکنون برابر چشم ما است: کشور و ملّتی مستقل، آزاد، مقتدر، باعزّت، متدیّن، پیشرفته در علم، انباشته از تجربه‌هایی گران‌بها، مطمئن و امیدوار، دارای تأثیر اساسی در منطقه و دارای منطق قوی در مسائل جهانی، رکورددار در شتاب پیشرفتهای علمی، ر کورددار در رسیدن به رتبه‌های بالا در دانشها و فنّاوری‌های مهم از قبیل هسته‌ای و سلّول‌های بنیادی و نانو و هوافضا و امثال آن، سرآمد در گسترش خدمات اجتماعی، سرآمد در انگیزه‌های جهادی میان جوانان، سرآمد در جمعیّت جوان کارآمد، و بسی ویژگی‌های افتخارآمیز دیگر که همگی محصول انقلاب و نتیجه‌ی جهت‌گیری‌های انقلابی و جهادی است. و بدانید که اگر بی‌توجّهی به شعارهای انقلاب و غفلت از جریان انقلابی در برهه‌هایی از تاریخ چهل‌ساله نمیبود -که متأسّفانه بود و خسارت‌بار هم بود- بی‌شک دستاوردهای انقلاب از این بسی بیشتر و کشور در مسیر رسیدن به آرمانهای بزرگ بسی جلوتر بود و بسیاری از مشکلات کنونی وجود نمیداشت.
The product of forty years of effort is now before our eyes: an independent, free, powerful, dignified, religiously committed country and nation, advanced in science, filled with precious experiences, confident and hopeful, possessing a fundamental influence in the region and possessing strong logic in global issues, a record holder in the speed of scientific advances, a record holder in reaching high ranks in important sciences and technologies such as nuclear, stem cells, nano, aerospace and the like, foremost in the expansion of social services, foremost in jihadi motivations among the youth, foremost in a capable young population, and many other honor bearing characteristics, all of which are the product of the Revolution and the result of revolutionary and jihadi orientations. And know that if there had not been inattention to the slogans of the Revolution and neglect of the revolutionary current in certain periods of the forty year history (which unfortunately there was, and it was damaging), without doubt the achievements of the Revolution would have been far greater than this, and the country would have been far further ahead on the path of reaching the great ideals, and many of the current problems would not have existed.
اقتدار انقلاب اسلامی و تغییر چالشها و شکست مستکبران
The Power of the Islamic Revolution and the Change of Challenges and the Defeat of the Arrogant Powers
ایران مقتدر، امروز هم مانند آغاز انقلاب با چالشهای مستکبران روبه‌رو است امّا با تفاوتی کاملاً معنی‌دار. اگر آن روز چالش با آمریکا بر سر کوتاه کردن دست عمّال بیگانه یا تعطیلی سفارت رژیم صهیونیستی در تهران یا رسوا کردن لانه‌ی جاسوسی بود، امروز چالش بر سرِ حضور ایران مقتدر در مرزهای رژیم صهیونیستی و برچیدن بساط نفوذ نامشروع آمریکا از منطقه‌ی غرب آسیا و حمایت جمهوری اسلامی از مبارزات مجاهدان فلسطینی در قلب سرزمین‌های اشغالی و دفاع از پرچم برافراشته‌ی حزب‌الله و مقاومت در سراسر این منطقه است. و اگر آن روز، مشکل غرب جلوگیری از خرید تسلیحات ابتدایی برای ایران بود، امروز مشکل او جلوگیری از انتقال سلاحهای پیشرفته‌ی ایرانی به نیروهای مقاومت است. و اگر آن روز گمان آمریکا آن بود که با چند ایرانی خودفروخته یا با چند هواپیما و بالگرد خواهد توانست بر نظام اسلامی و ملّت ایران فائق آید، امروز برای مقابله‌ی سیاسی و امنیّتی با جمهوری اسلامی، خود را محتاج به یک ائتلاف بزرگ از ده‌ها دولت معاند یا مرعوب میبیند و البتّه باز هم در رویارویی، شکست میخورد. ایران به برکت انقلاب، اکنون در جایگاهی متعالی و شایسته‌ی ملّت ایران در چشم جهانیان و عبورکرده از بسی گردنه‌های دشوار در مسائل اساسی خویش است.
Powerful Iran, today as at the beginning of the Revolution, faces the challenges of the arrogant powers, but with a completely meaningful difference. If on that day the challenge with America was over cutting off the hand of foreign agents, or closing the embassy of the Zionist regime in Tehran, or exposing the den of spies, today the challenge is over the presence of powerful Iran at the borders of the Zionist regime, dismantling America's illegitimate influence in the West Asia region, the Islamic Republic's support for the struggles of the Palestinian mujahideen in the heart of the occupied territories, and defense of the raised banner of Hezbollah and the Resistance throughout this region. And if on that day the West's problem was preventing Iran from buying rudimentary weapons, today its problem is preventing the transfer of advanced Iranian weapons to the Resistance forces. And if on that day America assumed that with a few sellout Iranians or with a few airplanes and helicopters it could prevail over the Islamic system and the Iranian nation, today, in order to confront the Islamic Republic politically and in terms of security, it sees itself in need of a great coalition of dozens of hostile or intimidated governments, and of course once again, in confrontation, it is defeated. Iran, by the blessing of the Revolution, is now in a lofty position worthy of the Iranian nation in the eyes of the world, having passed through many difficult passes in its fundamental matters.
جوانان؛ محور تحقق نظام پیشرفته‌ی اسلامی
The Youth: the Axis of Realizing the Advanced Islamic System
امّا راه طی‌شده فقط قطعه‌ای از مسیر افتخارآمیز به سوی آرمانهای بلند نظام جمهوری اسلامی است. دنباله‌ی این مسیر که به گمان زیاد، به دشواریِ گذشته‌ها نیست، باید با همّت و هشیاری و سرعت عمل و ابتکار شما جوانان طی شود. مدیران جوان، کارگزاران جوان، اندیشمندان جوان، فعّالان جوان، در همهی میدانهای سیاسی و اقتصادی و فرهنگی و بین‌المللی و نیز در عرصه‌های دین و اخلاق و معنویّت و عدالت، باید شانه‌های خود را به زیر بار مسئولیّت دهند، از تجربه‌ها و عبرتهای گذشته بهره گیرند، نگاه انقلابی و روحیه‌ی انقلابی و عمل جهادی را به کار بندند و ایران عزیز را الگوی کامل نظام پیشرفته‌ی اسلامی بسازند.
But the path traversed is only a segment of the honorable route toward the lofty ideals of the system of the Islamic Republic. The continuation of this route, which in all likelihood is not as difficult as the past, must be traversed with the resolve, alertness, speed of action and initiative of you young people. Young managers, young officials, young thinkers, young activists, in all the political, economic, cultural and international arenas, and also in the arenas of religion, ethics, spirituality and justice, must place their shoulders beneath the burden of responsibility, benefit from the experiences and lessons of the past, employ a revolutionary outlook, a revolutionary spirit and jihadi action, and make dear Iran the complete model of the advanced Islamic system.
نیروی انسانی مستعد و کارآمد با زیربنای عمیق و اصیل ایمانی و دینی؛ مهم‌ترین ظرفیت امیدبخش کشور
Talented and Capable Human Resources with a Deep and Authentic Foundation of Faith and Religion: the Most Important Hope Giving Capacity of the Country
نکته‌ی مهمّی که باید آینده‌سازان در نظر داشته باشند، این است که در کشوری زندگی میکنند که از نظر ظرفیّتهای طبیعی و انسانی، کم‌نظیر است و بسیاری از این ظرفیّتها با غفلت دست‌اندرکاران تاکنون بی‌استفاده یا کم‌استفاده مانده است. همّتهای بلند و انگیزه‌های جوان و انقلابی، خواهند توانست آنها را فعّال و در پیشرفت مادّی و معنوی کشور به معنی واقعی جهش ایجاد کنند.
An important point that the builders of the future must keep in mind is that they live in a country that in terms of natural and human capacities is of rare equal, and many of these capacities, through the neglect of those in charge, have until now remained unused or underused. Lofty resolve and young and revolutionary motivations will be able to activate them and create a genuine leap in the material and spiritual advancement of the country.
مهم‌ترین ظرفیّت امیدبخش کشور، نیروی انسانی مستعد و کارآمد با زیربنای عمیق و اصیل ایمانی و دینی است. جمعیّت جوان زیر ۴۰ سال که بخش مهمّی از آن نتیجه‌ی موج جمعیّتی ایجادشده در دهه‌ی ۶۰ است، فرصت ارزشمندی برای کشور است. ۳۶ میلیون نفر در سنین میانه‌ی ۱۵ و ۴۰ سالگی، نزدیک به ۱۴ میلیون نفر دارای تحصیلات عالی، رتبه‌ی دوّم جهان در دانش‌آموختگان علوم و مهندسی، انبوه جوانانی که با روحیه‌ی انقلابی رشد کرده و آماده‌ی تلاش جهادی برای کشورند، و جمع چشمگیر جوانان محقّق و اندیشمندی که به آفرینشهای علمی و فرهنگی و صنعتی و غیره اشتغال دارند؛ اینها ثروت عظیمی برای کشور است که هیچ اندوخته‌ی مادّی با آن مقایسه نمیتواند شد.
The most important hope giving capacity of the country is talented and capable human resources with a deep and authentic foundation of faith and religion. The young population under 40 years of age, an important portion of which is the result of the population wave created in the 1360s (1980s), is a valuable opportunity for the country. 36 million people between the ages of 15 and 40, close to 14 million people with higher education, second rank in the world in graduates of science and engineering, a multitude of young people who have grown up with a revolutionary spirit and are ready for jihadi effort for the country, and a striking number of young researchers and thinkers engaged in scientific, cultural, industrial and other creations; these are an immense wealth for the country with which no material savings can be compared.
فهرست طولانی فرصتهای مادی کشور
The Long List of the Country's Material Opportunities
به‌جز اینها، فرصتهای مادّی کشور نیز فهرستی طولانی را تشکیل میدهد که مدیران کارآمد و پُرانگیزه و خردمند میتوانند با فعّال کردن و بهره‌گیری از آن، درآمدهای ملّی را با جهشی نمایان افزایش داده و کشور را ثروتمند و بی‌نیاز و به معنی واقعی دارای اعتمادبه‌نفس کنند و مشکلات کنونی را برطرف نمایند. ایران با دارا بودن یک درصد جمعیّت جهان، دارای ۷ درصد ذخایر معدنی جهان است: منابع عظیم زیرزمینی، موقعیت استثنائی جغرافیایی میان شرق و غرب و شمال و جنوب، بازار بزرگ ملّی، بازار بزرگ منطقه‌ای با داشتن ۱۵ همسایه با ۶۰۰ میلیون جمعیّت، سواحل دریایی طولانی، حاصلخیزی زمین با محصولات متنوّع کشاورزی و باغی، اقتصاد بزرگ و متنوّع، بخشهایی از ظرفیّتهای کشور است؛ بسیاری از ظرفیّتها دست‌نخورده مانده است. گفته شده است که ایران از نظر ظرفیّتهای استفاده‌نشده‌ی طبیعی و انسانی در رتبه‌ی اوّل جهان است. بی‌شک شما جوانان مؤمن و پُرتلاش خواهید توانست این عیب بزرگ را برطرف کنید. دهه‌ی دوّم چشم‌انداز، باید زمان تمرکز بر بهره‌برداری از دستاوردهای گذشته و نیز ظرفیّتهای استفاده‌نشده باشد و پیشرفت کشور از جمله در بخش تولید و اقتصاد ملّی ارتقاء یابد.
Besides these, the material opportunities of the country also constitute a long list, which capable, highly motivated and wise managers can, by activating and utilizing them, increase national income with a remarkable leap and make the country wealthy and self sufficient and truly self confident and resolve the current problems. Iran, possessing one percent of the world's population, possesses 7 percent of the world's mineral reserves: immense subterranean resources, an exceptional geographical position between East and West and North and South, a large national market, a large regional market with 15 neighbors with 600 million population, long sea coasts, fertile land with diverse agricultural and horticultural products, a large and diverse economy; these are portions of the country's capacities; many of the capacities have remained untouched. It has been said that Iran ranks first in the world in terms of unused natural and human capacities. Without doubt you faithful and hardworking young people will be able to remedy this great flaw. The second decade of the Vision must be the time for concentrating on exploiting past achievements and also unused capacities, and the country's advancement, including in the sector of production and the national economy, must be elevated.
* گام دوم و سرفصلها و توصیه‌های اساسی در پرتو امید و نگاه خوش‌بینانه به آینده
* The Second Step and the Fundamental Headings and Recommendations in the Light of Hope and an Optimistic View of the Future
اکنون به شما فرزندان عزیزم در مورد چند سرفصل اساسی توصیه‌هایی میکنم. این سرفصلها عبارتند از: علم و پژوهش، معنویّت و اخلاق، اقتصاد، عدالت و مبارزه با فساد، استقلال و آزادی، عزّت ملّی و روابط خارجی و مرزبندی با دشمن، سبک زندگی.
Now I make to you, my dear children, recommendations regarding several fundamental headings. These headings are: science and research; spirituality and ethics; the economy; justice and the fight against corruption; independence and freedom; national dignity, foreign relations and demarcation with the enemy; lifestyle.
امّا پیش از همه‌چیز، نخستین توصیه‌ی من امید و نگاه خوش‌بینانه به آینده است. بدون این کلید اساسیِ همهی قفلها، هیچ گامی نمیتوان برداشت. آنچه میگویم یک امید صادق و متّکی به واقعیّتهای عینی است. اینجانب همواره از امید کاذب و فریبنده دوری جسته‌ام، امّا خود و همه را از نومیدی بیجا و ترس کاذب نیز برحذر داشته‌‌ام و برحذر میدارم. در طول این چهل سال -و اکنون مانند همیشه- سیاست تبلیغی و رسانه‌ای دشمن و فعّال‌ترین برنامه‌های آن، مأیوس‌سازی مردم و حتّی مسئولان و مدیران ما از آینده است. خبرهای دروغ، تحلیل‌های مغرضانه، وارونه نشان دادن واقعیّتها، پنهان کردن جلوه‌های امیدبخش، بزرگ کردن عیوب کوچک و کوچک نشان دادن یا انکار محسّنات بزرگ، برنامهی همیشگی هزاران رسانه‌ی صوتی و تصویری و اینترنتی دشمنان ملّت ایران است؛ و البتّه دنباله‌های آنان در داخل کشور نیز قابل مشاهده‌اند که با استفاده از آزادی‌ها در خدمت دشمن حرکت میکنند. شما جوانان باید پیش‌گام در شکستن این محاصره‌ی تبلیغاتی باشید. در خود و دیگران نهال امید به آینده را پرورش دهید. ترس و نومیدی را از خود و دیگران برانید. این نخستین و ریشه‌ای‌ترین جهاد شما است. نشانه‌های امیدبخش -که به برخی از آنها اشاره شد- در برابر چشم شما است. رویشهای انقلاب بسی فراتر از ریزشها است و دست‌ودلهای امین و خدمتگزار، بمراتب بیشتر از مفسدان و خائنان و کیسه‌دوختگان است. دنیا به جوان ایرانی و پایداری ایرانی و ابتکارهای ایرانی، در بسیاری از عرصه‌ها با چشم تکریم و احترام مینگرد. قدر خود را بدانید و با قوّت خداداد، به سوی آینده خیز بردارید و حماسه بیافرینید.
But before everything, my first recommendation is hope and an optimistic view of the future. Without this fundamental key to all locks, no step can be taken. What I am saying is a truthful hope resting on objective realities. I myself have always kept away from false and deceptive hope, but I have also warned myself and everyone against unwarranted despair and false fear, and I continue to warn. Throughout these forty years, and now as always, the enemy's propaganda and media policy and its most active programs consist of making the people, and even our officials and managers, despair of the future. False news, malicious analyses, presenting realities upside down, concealing hopeful manifestations, magnifying small defects and minimizing or denying great merits, are the perpetual program of thousands of audio, visual, and internet media of the enemies of the Iranian nation; and of course their followers inside the country are also observable, who, using the freedoms, move in the service of the enemy. You young people must be the vanguard in breaking this propaganda siege. Cultivate in yourselves and in others the sapling of hope for the future. Drive fear and despair away from yourselves and from others. This is your first and most fundamental jihad. The hopeful signs, some of which have been mentioned, are before your eyes. The Revolution's new growth far exceeds its losses, and trustworthy, service-minded hands and hearts are far more numerous than the corrupt, the traitors, and the profiteers. The world looks upon the Iranian youth, Iranian steadfastness, and Iranian initiatives in many arenas with an eye of esteem and respect. Know your own worth and, with God-given strength, surge toward the future and create an epic.
و امّا توصیه‌ها:
And now the recommendations:
یک) علم و پژوهش
One) Science and Research
۱) علم و پژوهش: دانش، آشکارترین وسیله‌ی عزّت و قدرت یک کشور است. روی دیگر دانایی، توانایی است. دنیای غرب به برکت دانش خود بود که توانست برای خود ثروت و نفوذ و قدرت دویست‌ساله فراهم کند و با وجود تهیدستی در بنیانهای اخلاقی و اعتقادی، با تحمیل سبک زندگی غربی به جوامع عقب‌مانده از کاروان علم، اختیار سیاست و اقتصاد آنها را به دست گیرد. ما به سوءاستفاده از دانش مانند آنچه غرب کرد، توصیه نمیکنیم، امّا مؤکّداً به نیاز کشور به جوشاندن چشمه‌ی دانش در میان خود اصرار می‌ورزیم. بحمدالله استعداد علم و تحقیق در ملّت ما از متوسّط جهان بالاتر است. اکنون نزدیک به دو دهه است که رستاخیز علمی در کشور آغاز شده و با سرعتی که برای ناظران جهانی غافلگیرکننده بود -یعنی یازده برابر شتاب رشد متوسّط علم در جهان- به پیش رفته است. دستاوردهای دانش و فنّاوری ما در این مدّت که ما را به رتبه‌ی شانزدهم در میان بیش از دویست کشور جهان رسانید و مایه‌ی شگفتی ناظران جهانی شد و در برخی از رشته‌های حسّاس و نوپدید به رتبه‌های نخستین ارتقاء داد، همه‌وهمه در حالی اتّفاق افتاده که کشور دچار تحریم مالی و تحریم علمی بوده است. ما با وجود شنا در جهت مخالف جریان دشمن‌ساز، به رکوردهای بزرگ دست یافته‌ایم و این نعمت بزرگی است که به‌خاطر آن باید روز و شب خدا را سپاس گفت.
1) Science and research: knowledge is the most evident means of a country's dignity and power. The other face of knowing is being able. It was by the blessing of its knowledge that the Western world was able to procure for itself two hundred years of wealth, influence and power, and despite destitution in moral and doctrinal foundations, by imposing the Western lifestyle on societies lagging behind the caravan of science, to take control of their politics and economy. We do not recommend the misuse of knowledge such as what the West did, but we emphatically insist on the country's need to make the spring of knowledge gush forth within itself. Praise be to God, the talent for science and research in our nation is above the world average. Now it is close to two decades since the scientific resurgence began in the country and has advanced with a speed that was surprising to world observers, that is, eleven times the average speed of the growth of science in the world. Our achievements in science and technology during this period, which brought us to sixteenth rank among more than two hundred countries of the world and caused the astonishment of world observers, and elevated us to the first ranks in some sensitive and newly emerged fields, all of this occurred while the country was subject to financial sanctions and scientific sanctions. We, despite swimming against the current created by the enemy, have attained great records, and this is a great blessing for which we must thank God day and night.
امّا آنچه من میخواهم بگویم این است که این راه طی‌شده، با همهی اهمّیّتش فقط یک آغاز بوده است و نه بیشتر. ما هنوز از قلّه‌های دانش جهان بسیار عقبیم؛ باید به قلّه‌ها دست یابیم. باید از مرزهای کنونی دانش در مهم‌ترین رشته‌ها عبور کنیم. ما از این مرحله هنوز بسیار عقبیم؛ ما از صفر شروع کرده‌ایم. عقب‌ماندگی شرم‌آور علمی در دوران پهلوی‌ها و قاجارها در هنگامی که مسابقهی علمی دنیا تازه شروع شده بود، ضربه‌ی سختی بر ما وارد کرده و ما را از این کاروان شتابان، فرسنگها عقب نگه داشته بود. ما اکنون حرکت را آغاز کرده و با شتاب پیش میرویم ولی این شتاب باید سالها با شدّت بالا ادامه یابد تا آن عقب‌افتادگی جبران شود. اینجانب همواره به دانشگاه‌ها و دانشگاهیان و مراکز پژوهش و پژوهندگان، گرم و قاطع و جدّی دراین‌باره تذکّر و هشدار و فراخوان داده‌ام، ولی اینک مطالبه‌ی عمومی من از شما جوانان آن است که این راه را با احساس مسئولیّت بیشتر و همچون یک جهاد در پیش گیرید. سنگ بنای یک انقلاب علمی در کشور گذاشته شده و این انقلاب، شهیدانی از قبیل شهدای هسته‌ای نیز داده است. به‌پاخیزید و دشمن بدخواه و کینه‌توز را که از جهاد علمی شما بشدّت بیمناک است ناکام سازید.
But what I want to say is that this path traversed, with all its importance, has been only a beginning and no more. We are still far behind the summits of world knowledge; we must reach the summits. We must pass the current frontiers of knowledge in the most important fields. We are still far behind this stage; we have started from zero. The shameful scientific backwardness in the era of the Pahlavis and the Qajars, at a time when the world's scientific race had just begun, inflicted a severe blow on us and kept us leagues behind this hastening caravan. We have now begun the movement and are advancing with speed, but this speed must continue for years at high intensity so that that backwardness is compensated. I have always given warnings, reminders and calls to the universities and academics and research centers and researchers in this regard, warmly, decisively and seriously, but now my public demand from you young people is that you take up this path with greater sense of responsibility and as a jihad. The cornerstone of a scientific revolution in the country has been laid, and this revolution has also given martyrs such as the nuclear martyrs. Rise up and frustrate the malevolent and spiteful enemy, who is severely afraid of your scientific jihad.
دو) معنویّت و اخلاق
Two) Spirituality and Ethics
۲) معنویّت و اخلاق: معنویّت به معنی برجسته کردن ارزشهای معنوی از قبیل: اخلاص، ایثار، توکّل، ایمان در خود و در جامعه است، و اخلاق به معنی رعایت فضیلت‌هایی چون خیرخواهی، گذشت، کمک به نیازمند، راستگویی، شجاعت، تواضع، اعتمادبه‌نفس و دیگر خلقیّات نیکو است. معنویّت و اخلاق، جهت‌دهنده‌ی همهی حرکتها و فعّالیّتهای فردی و اجتماعی و نیاز اصلی جامعه است؛ بودن آنها، محیط زندگی را حتّی با کمبودهای مادّی، بهشت میسازد و نبودن آن حتّی با برخورداری مادّی، جهنّم می‌آفریند.
2) Spirituality and ethics: spirituality means highlighting spiritual values such as sincerity, self sacrifice, reliance on God, and faith, in oneself and in society; and ethics means observing virtues such as benevolence, forbearance, helping the needy, truthfulness, courage, humility, self confidence and other good traits. Spirituality and ethics give direction to all individual and social movements and activities and are the principal need of society; their presence makes the living environment a paradise even with material shortages, and their absence creates a hell even with material affluence.
شعور معنوی و وجدان اخلاقی در جامعه هرچه بیشتر رشد کند برکات بیشتری به بار می‌آورد؛ این، بی‌گمان محتاج جهاد و تلاش است و این تلاش و جهاد، بدون همراهی حکومتها توفیق چندانی نخواهد یافت. اخلاق و معنویّت، البتّه با دستور و فرمان به دست نمی‌آید، پس حکومتها نمیتوانند آن را با قدرت قاهره ایجاد کنند، امّا اوّلاً خود باید منش و رفتار اخلاقی و معنوی داشته باشند، و ثانیاً زمینه را برای رواج آن در جامعه فراهم کنند و به نهادهای اجتماعی دراین‌باره میدان دهند و کمک برسانند؛ با کانونهای ضدّ معنویّت و اخلاق، به شیوه‌ی معقول بستیزند و خلاصه اجازه ندهند که جهنّمی‌ها مردم را با زور و فریب، جهنّمی کنند.
The more spiritual awareness and moral conscience grow in society, the more blessings they bring forth; this, without doubt, requires jihad and effort, and this effort and jihad will not attain much success without the accompaniment of governments. Ethics and spirituality, of course, are not obtained by order and command, so governments cannot create them by coercive power; but firstly they themselves must have ethical and spiritual conduct and behavior, and secondly they must prepare the ground for its prevalence in society and give scope and assistance to social institutions in this regard; they must combat the centers of anti spirituality and anti ethics in a reasonable manner, and in short must not allow the hell bound to make the people hell bound by force and deception.
ابزارهای رسانه‌ای پیشرفته و فراگیر، امکان بسیار خطرناکی در اختیار کانونهای ضدّ معنویّت و ضدّ اخلاق نهاده است و هم‌اکنون تهاجم روزافزون دشمنان به دلهای پاک جوانان و نوجوانان و حتّی نونهالان با بهره‌گیری از این ابزارها را به چشم خود می‌بینیم. دستگاه‌های مسئول حکومتی دراین‌باره وظایفی سنگین بر عهده دارند که باید هوشمندانه و کاملاً مسئولانه صورت گیرد. و این البتّه به معنی رفع مسئولیّت از اشخاص و نهادهای غیرحکومتی نیست. در دوره‌ی پیشِرو باید دراین‌باره‌ها برنامه‌های کوتاه‌مدّت و میان‌مدّت جامعی تنظیم و اجرا شود؛ انشاءالله.
Advanced and all pervasive media instruments have placed a very dangerous capability at the disposal of the centers of anti spirituality and anti ethics, and right now we see with our own eyes the ever increasing assault of the enemies on the pure hearts of the young and the adolescents and even the children, through the use of these instruments. The responsible governmental apparatuses have heavy duties in this regard, which must be carried out intelligently and fully responsibly. And this, of course, does not mean the removal of responsibility from non governmental persons and institutions. In the coming period, comprehensive short term and medium term programs must be drawn up and implemented in these matters, God willing.
سه) اقتصاد
Three) The Economy
۳) اقتصاد: اقتصاد یک نقطه‌ی کلیدیِ تعیین‌کننده است. اقتصاد قوی، نقطه‌ی قوّت و عامل مهمّ سلطه‌ناپذیری و نفوذناپذیری کشور است و اقتصاد ضعیف، نقطه‌ی ضعف و زمینه‌‌ساز نفوذ و سلطه و دخالت دشمنان است. فقر و غنا در مادّیّات و معنویّات بشر، اثر میگذارد. اقتصاد البتّه هدف جامعه‌ی اسلامی نیست، امّا وسیله‌ای است که بدون آن نمیتوان به هدفها رسید. تأکید بر تقویت اقتصاد مستقلّ کشور که مبتنی بر تولید انبوه و باکیفیّت، و توزیع عدالت‌محور، و مصرف به‌اندازه و بی‌اسراف، و مناسبات مدیریّتی خردمندانه است و در سالهای اخیر از سوی اینجانب بارها تکرار و بر آن تأکید شده، به‌خاطر همین تأثیر شگرفی است که اقتصاد میتواند بر زندگی امروز و فردای جامعه بگذارد.
3) The economy: the economy is a key determining point. A strong economy is a point of strength and an important factor in the country's imperviousness to domination and infiltration, and a weak economy is a point of weakness and a facilitator of the infiltration, domination and interference of enemies. Poverty and wealth have an effect on the material and spiritual affairs of mankind. The economy, of course, is not the goal of the Islamic society, but it is a means without which the goals cannot be reached. The emphasis on strengthening the country's independent economy, which is based on mass and high quality production, and justice centered distribution, and measured consumption without extravagance, and wise managerial relations, which in recent years has been repeated and emphasized by me many times, is on account of this very astonishing effect that the economy can have on the life of society today and tomorrow.
انقلاب اسلامی راه نجات از اقتصاد ضعیف و وابسته و فاسد دوران طاغوت را به ما نشان داد، ولی عملکردهای ضعیف، اقتصاد کشور را از بیرون و درون دچار چالش ساخته است. چالش بیرونی تحریم و وسوسه‌ها‌ی دشمن است که در صورت اصلاح مشکل درونی، کم‌اثر و حتّی بی‌اثر خواهد شد. چالش درونی عبارت از عیوب ساختاری و ضعفهای مدیریّتی است.
The Islamic Revolution showed us the way of deliverance from the weak, dependent and corrupt economy of the taghut era, but weak performances have subjected the country's economy to challenge from without and within. The external challenge is the sanctions and the temptations of the enemy, which, in case the internal problem is remedied, will be of little effect and even of no effect. The internal challenge consists of structural defects and managerial weaknesses.
مهم‌ترین عیوب، وابستگی اقتصاد به نفت، دولتی بودن بخشهایی از اقتصاد که در حیطه‌ی وظایف دولت نیست، نگاه به خارج و نه به توان و ظرفیّت داخلی، استفاده‌ی اندک از ظرفیّت نیروی انسانی کشور، بودجه‌بندی معیوب و نامتوازن، و سرانجام عدم ثبات سیاستهای اجرائی اقتصاد و عدم رعایت اولویّتها و وجود هزینه‌های زائد و حتّی مسرفانه در بخشهایی از دستگاه‌های حکومتی است. نتیجه‌ی اینها مشکلات زندگی مردم از قبیل بیکاری جوانها، فقر درآمدی در طبقه‌ی ضعیف و امثال آن است.
The most important defects are: the economy's dependence on oil; the state ownership of sectors of the economy that are not within the domain of the government's duties; looking abroad and not to domestic capability and capacity; the scant use of the capacity of the country's human resources; defective and unbalanced budgeting; and finally the lack of stability of the executive policies of the economy and the failure to observe priorities and the existence of superfluous and even extravagant expenditures in parts of the governmental apparatuses. The result of these is problems in people's lives such as the unemployment of the young, income poverty in the weak class, and the like.
راه‌حلّ این مشکلات، سیاستهای اقتصاد مقاومتی است که باید برنامه‌های اجرائی برای همهی بخشهای آن تهیّه و با قدرت و نشاط کاری و احساس مسئولیّت، در دولتها پیگیری و اقدام شود. درون‌زایی اقتصاد کشور، مولّد شدن و دانش‌بنیان شدن آن، مردمی کردن اقتصاد و تصدّیگری نکردن دولت، برون‌گرایی با استفاده از ظرفیّتهایی که قبلاً به آن اشاره شد، بخشهای مهمّ این راه‌حل‌ها است. بی‌گمان یک مجموعه‌ی جوان و دانا و مؤمن و مسلّط بر دانسته‌های اقتصادی در درون دولت خواهند توانست به این مقاصد برسند. دوران پیشِرو باید میدان فعّالیّت چنین مجموعه‌ای باشد.
The solution to these problems is the policies of the Resistance Economy, for all parts of which executive programs must be prepared and pursued and acted upon in the administrations with strength, work vitality and a sense of responsibility. The endogenization of the country's economy, making it productive and knowledge based, popularizing the economy and the government's not assuming direct ownership, outward orientation using the capacities mentioned earlier, are important parts of these solutions. Without doubt a young, knowledgeable, faithful group, with command of economic knowledge, within the government will be able to attain these objectives. The coming period must be the field of activity of such a group.
جوانان عزیز در سراسر کشور بدانند که همهی راه‌حل‌ها در داخل کشور است. اینکه کسی گمان کند که «مشکلات اقتصادی صرفاً ناشی از تحریم است و علّت تحریم هم مقاومت ضدّ استکباری و تسلیم نشدن در برابر دشمن است؛ پس راه‌حل، زانو زدن در برابر دشمن و بوسه زدن بر پنجه‌ی گرگ است» خطایی نابخشودنی است. این تحلیل سراپا غلط، هرچند گاه از زبان و قلم برخی غفلت‌زدگان داخلی صادر میشود، امّا منشأ آن، کانونهای فکر و توطئه‌ی خارجی است که با صد زبان به تصمیم‌سازان و تصمیم‌گیران و افکار عمومی داخلی القاء میشود.
Dear young people throughout the country should know that all the solutions are inside the country. For someone to imagine that "the economic problems arise merely from the sanctions, and the cause of the sanctions is anti arrogance resistance and not surrendering before the enemy; so the solution is to kneel before the enemy and kiss the paw of the wolf" is an unforgivable error. This wholly wrong analysis, although at times it is issued from the tongue and pen of certain negligent persons inside, has its source in foreign brain trusts and centers of conspiracy, which with a hundred tongues instill it into the decision shapers and decision makers and domestic public opinion.
چهار) عدالت و مبارزه با فساد
Four) Justice and the Fight Against Corruption
۴) عدالت و مبارزه با فساد: این دو لازم و ملزوم یکدیگرند. فساد اقتصادی و اخلاقی و سیاسی، توده‌ی چرکین کشورها و نظامها و اگر در بدنه‌ی حکومتها عارض شود، زلزله‌ی ویرانگر و ضربه‌زننده به مشروعیّت آنها است؛ و این برای نظامی چون جمهوری اسلامی که نیازمند مشروعیّتی فراتر از مشروعیّتهای مرسوم و مبنائی‌تر از مقبولیّت اجتماعی است، بسیار جدّی‌تر و بنیانی‌تر از دیگر نظامها است. وسوسه‌ی مال و مقام و ریاست، حتّی در عَلَوی‌ترین حکومت تاریخ یعنی حکومت خود حضرت امیر‌‌المؤمنین (علیه‌السّلام) کسانی را لغزاند، پس خطر بُروز این تهدید در جمهوری اسلامی هم که روزی مدیران و مسئولانش مسابقهی زهد انقلابی و ساده‌زیستی میدادند، هرگز بعید نبوده و نیست؛ و این ایجاب میکند که دستگاهی کارآمد با نگاهی تیزبین و رفتاری قاطع در قوای سه‌گانه حضور دائم داشته باشد و به‌معنای واقعی با فساد مبارزه کند، بویژه در درون دستگاه‌های حکومتی.
4) Justice and the fight against corruption: these two are each a necessary condition for the other. Economic, moral and political corruption is the festering abscess of countries and systems, and if it afflicts the body of governments it is a destructive earthquake striking at their legitimacy; and this, for a system such as the Islamic Republic, which requires a legitimacy beyond the conventional legitimacies and more fundamental than social acceptability, is far more serious and fundamental than for other systems. The temptation of wealth, position and leadership caused some people to slip even in the most Alavi government of history, that is, the government of His Eminence the Commander of the Faithful (peace be upon him); so the danger of the emergence of this threat in the Islamic Republic as well, whose managers and officials once competed in revolutionary asceticism and simple living, has never been and is not improbable; and this necessitates that a capable apparatus with a sharp eye and decisive conduct be permanently present in the three branches of government and truly fight corruption, especially within the governmental apparatuses.
البتّه نسبت فساد در میان کارگزاران حکومت جمهوری اسلامی در مقایسه با بسیاری از کشورهای دیگر و بخصوص با رژیم طاغوت که سرتاپا فساد و فسادپرور بود، بسی کمتر است و بحمدالله مأموران این نظام غالباً سلامت خود را نگاه داشته‌اند، ولی حتّی آنچه هست غیر قابل قبول است. همه باید بدانند که طهارت اقتصادی شرط مشروعیّت همهی مقامات حکومت جمهوری اسلامی است. همه باید از شیطانِ حرص برحذر باشند و از لقمه‌ی حرام بگریزند و از خداوند دراین‌باره کمک بخواهند و دستگاه‌های نظارتی و دولتی باید با قاطعیّت و حسّاسیّت، از تشکیل نطفه‌ی فساد پیشگیری و با رشد آن مبارزه کنند. این مبارزه نیازمند انسانهایی باایمان و جهادگر، و منیع‌الطّبع با دستانی پاک و دلهایی نورانی است. این مبارزه بخش اثرگذاری است از تلاش همه‌جانبه‌ای که نظام جمهوری اسلامی باید در راه استقرار عدالت به کار برد.
Of course, the proportion of corruption among the officials of the government of the Islamic Republic, in comparison with many other countries and especially with the taghut regime, which was corrupt and corruption breeding from head to toe, is far less, and praise be to God the agents of this system have mostly preserved their integrity, but even what exists is unacceptable. All must know that economic purity is the condition of the legitimacy of all the positions of the government of the Islamic Republic. All must be wary of the devil of greed and flee from the illicit morsel and seek God's help in this regard, and the supervisory and governmental apparatuses must with decisiveness and sensitivity prevent the formation of the embryo of corruption and fight its growth. This fight requires human beings who are faithful and jihad waging, and high minded with clean hands and illuminated hearts. This fight is an effective part of the comprehensive effort that the system of the Islamic Republic must exert on the path of establishing justice.
عدالت در صدر هدفهای اوّلیّه‌ی همهی بعثتهای الهی است و در جمهوری اسلامی نیز دارای همان شأن و جایگاه است؛ این، کلمه‌ای مقدّس در همهی زمانها و سرزمین‌ها است و به‌صورت کامل، جز در حکومت حضرت ولیّ‌عصر (ارواحنافداه) میسّر نخواهد شد ولی به‌صورت نسبی، همه جا و همه وقت ممکن و فریضه‌ای بر عهده‌ی همه بویژه حاکمان و قدرتمندان است. جمهوری اسلامی ایران در این راه گامهای بلندی برداشته است که قبلاً بدان اشاره‌ای کوتاه رفت؛ و البتّه در توضیح و تشریح آن باید کارهای بیشتری صورت گیرد و توطئه‌ی واژگونه‌نمایی و لااقل سکوت و پنهان‌سازی که اکنون برنامهی جدّی دشمنان انقلاب است، خنثی گردد.
Justice is at the head of the primary goals of all the divine missions of the prophets, and in the Islamic Republic it has the same standing and position; it is a sacred word in all times and lands, and in complete form will not be feasible except in the government of His Eminence the Guardian of the Age (may our souls be sacrificed for him), but in relative form it is possible everywhere and at all times and is an obligation upon everyone, especially rulers and the powerful. The Islamic Republic of Iran has taken long strides on this path, to which brief reference was made earlier; and of course more work must be done in explaining and elaborating it, and the plot of inverted portrayal, or at the least silence and concealment, which is now the serious program of the enemies of the Revolution, must be neutralized.
با این همه، اینجانب به جوانان عزیزی که آینده‌ی کشور، چشم‌انتظار آنها است صریحاً میگویم آنچه تاکنون شده با آنچه باید میشده و بشود، دارای فاصلهای ژرف است. در جمهوری اسلامی، دلهای مسئولان به‌طور دائم باید برای رفع محرومیّتها بتپد و از شکافهای عمیق طبقاتی بشدّت بیمناک باشد. در جمهوری اسلامی کسب ثروت نه‌تنها جرم نیست که مورد تشویق نیز هست، امّا تبعیض در توزیع منابع عمومی و میدان دادن به ویژه‌خواری و مدارا با فریبگران اقتصادی که همه به بی‌عدالتی می‌انجامد، بشدّت ممنوع است؛ همچنین غفلت از قشرهای نیازمند حمایت، به‌هیچ‌رو مورد قبول نیست. این سخنان در قالب سیاستها و قوانین، بارها تکرار شده است ولی برای اجرای شایسته‌ی آن، چشم امید به شما جوانها است؛ و اگر زمام اداره‌ی بخشهای گوناگون کشور به جوانان مؤمن و انقلابی و دانا و کاردان -که بحمدالله کم نیستند- سپرده شود، این امید برآورده خواهد شد؛ انشاءالله.
Nevertheless, I say frankly to the dear young people upon whom the future of the country waits expectantly that what has been done so far has a profound distance from what should have been done and should be done. In the Islamic Republic, the hearts of officials must beat constantly for the removal of deprivations and must be severely fearful of deep class divides. In the Islamic Republic, the acquisition of wealth is not only not a crime but is even encouraged; but discrimination in the distribution of public resources and giving scope to privilege seeking and leniency toward economic deceivers, all of which lead to injustice, are strictly forbidden; likewise, neglect of the strata needing support is in no way acceptable. These statements have been repeated many times in the form of policies and laws, but for their proper implementation the eye of hope is upon you young people; and if the reins of administration of the various sectors of the country are entrusted to faithful, revolutionary, knowledgeable and competent young people (who, praise be to God, are not few), this hope will be fulfilled, God willing.
پنج) استقلال و آزادی
Five) Independence and Freedom
۵) استقلال و آزادی: استقلال ملّی به معنی آزادی ملّت و حکومت از تحمیل و زورگویی قدرتهای سلطه‌گر جهان است. و آزادی اجتماعی به‌معنای حقّ تصمیم‌گیری و عمل کردن و اندیشیدن برای همهی افراد جامعه است؛ و این هر دو از جمله‌ی ارزشهای اسلامی‌اند و این هر دو عطیّه‌ی الهی به انسانها‌یند و هیچ کدام تفضّل حکومتها به مردم نیستند. حکومتها موظّف به تأمین این دو اند. منزلت آزادی و استقلال را کسانی بیشتر میدانند که برای آن جنگیده‌اند. ملّت ایران با جهاد چهل‌ساله‌ی خود از جمله‌ی آنها است. استقلال و آزادی کنونی ایران اسلامی، دستاورد، بلکه خون‌آوردِ صدها هزار انسان والا و شجاع و فداکار است؛ غالباً جوان، ولی همه در رتبه‌های رفیع انسانیّت. این ثمر شجره‌ی طیّبه‌ی انقلاب را با تأویل و توجیه‌های ساده‌لوحانه و بعضاً مغرضانه، نمیتوان در خطر قرار داد. همه -مخصوصاً دولت جمهوری اسلامی- موظّف به حراست از آن با همهی وجودند. بدیهی است که «استقلال» نباید به معنی زندانی کردن سیاست و اقتصاد کشور در میان مرزهای خود، و «آزادی» نباید در تقابل با اخلاق و قانون و ارزشهای الهی و حقوق عمومی تعریف شود.
5) Independence and freedom: national independence means the freedom of the nation and the government from the imposition and coercion of the domineering powers of the world. And social freedom means the right of decision making, action and thought for all the individuals of society; and both of these are among the Islamic values and both of these are a divine gift to human beings, and neither of them is a favor granted by governments to the people. Governments are obliged to secure these two. The worth of freedom and independence is better known by those who have fought for it. The Iranian nation, with its forty year jihad, is among them. The current independence and freedom of Islamic Iran is the achievement, rather the blood achievement, of hundreds of thousands of exalted, courageous and self sacrificing human beings, mostly young, but all at the lofty ranks of humanity. This fruit of the blessed tree of the Revolution cannot be endangered by simple minded and at times malicious interpretations and justifications. All, especially the government of the Islamic Republic, are obliged to guard it with their whole being. It is obvious that "independence" must not be taken to mean imprisoning the country's politics and economy within its own borders, and "freedom" must not be defined in opposition to ethics, the law, divine values and public rights.
شش) عزت ملی، روابط خارجی، مرزبندی با دشمن
Six) National Dignity, Foreign Relations, Demarcation with the Enemy
۶) عزّت ملّی، روابط خارجی، مرزبندی با دشمن: این هر سه، شاخه‌هایی از اصلِ «عزّت، حکمت، و مصلحت» در روابط بین‌المللی‌اند. صحنه‌ی جهانی، امروز شاهد پدیده‌هایی است که تحقّق یافته یا در آستانه‌‌ی ظهورند: تحرّک جدید نهضت بیداری اسلامی بر اساس الگوی مقاومت در برابر سلطه‌ی آمریکا و صهیونیسم؛ شکست سیاستهای آمریکا در منطقه‌ی غرب آسیا و زمین‌گیر شدن همکاران خائن آنها در منطقه؛ گسترش حضور قدرتمندانه‌ی سیاسی جمهوری اسلامی در غرب آسیا و بازتاب وسیع آن در سراسر جهان سلطه.
6) National dignity, foreign relations, demarcation with the enemy: these three are branches of the principle of "dignity, wisdom and expediency" in international relations. The global scene today is witness to phenomena that have been realized or are on the threshold of emerging: the new momentum of the Islamic Awakening movement on the basis of the model of resistance against the domination of America and Zionism; the failure of the policies of America in the West Asia region and the immobilization of their treacherous collaborators in the region; the expansion of the powerful political presence of the Islamic Republic in West Asia and its wide reverberation throughout the world of domination.
اینها بخشی از مظاهر عزّت جمهوری اسلامی است که جز با شجاعت و حکمت مدیران جهادی به دست نمی‌آمد. سردمداران نظام سلطه نگرانند؛ پیشنهادهای آنها عموماً شامل فریب و خدعه و دروغ است. امروز ملّت ایران علاوه بر آمریکای جنایت‌کار، تعدادی از دولتهای اروپایی را نیز خدعه‌گر و غیر قابل اعتماد میداند. دولت جمهوری اسلامی باید مرزبندی خود را با آنها با دقّت حفظ کند؛ از ارزشهای انقلابی و ملّی خود، یک گام هم عقب‌نشینی نکند؛ از تهدیدهای پوچ آنان نهراسد؛ و در همه‌حال، عزّت کشور و ملّت خود را در نظر داشته باشد و حکیمانه و مصلحت‌جویانه و البتّه از موضع انقلابی، مشکلات قابل حلّ خود را با آنان حل کند. در مورد آمریکا حلّ هیچ مشکلی متصوّر نیست و مذاکره با آن جز زیان مادّی و معنوی محصولی نخواهد داشت.
These are part of the manifestations of the dignity of the Islamic Republic, which would not have been attained except through the courage and wisdom of jihadi managers. The leaders of the system of domination are anxious; their proposals generally contain deception, trickery and lies. Today the Iranian nation, in addition to criminal America, also regards a number of European governments as deceitful and untrustworthy. The government of the Islamic Republic must carefully maintain its demarcation with them; it must not retreat even one step from its revolutionary and national values; it must not fear their hollow threats; and in all circumstances it must keep in view the dignity of its country and nation, and wisely and expediently, and of course from a revolutionary position, resolve its resolvable problems with them. In the case of America, the resolution of no problem is conceivable, and negotiation with it will have no product except material and spiritual loss.
هفت) سبک زندگی
Seven) Lifestyle
۷) سبک زندگی: سخن لازم دراین‌باره بسیار است. آن را به فرصتی دیگر وامیگذارم و به همین جمله اکتفا میکنم که تلاش غرب در ترویج سبک زندگی غربی در ایران، زیانهای بی‌جبران اخلاقی و اقتصادی و دینی و سیاسی به کشور و ملّت ما زده است؛ مقابله با آن، جهادی همه‌جانبه و هوشمندانه میطلبد که باز چشم امید در آن به شما جوانها است.
7) Lifestyle: What needs to be said on this subject is much. I leave it to another occasion and suffice with this one sentence: the West's effort to promote the Western lifestyle in Iran has inflicted irreparable moral, economic, religious and political damage on our country and our nation; confronting it requires a comprehensive and intelligent jihad, in which, again, the eye of hope is upon you young people.
در پایان از حضور سرافرازانه و افتخارانگیز و دشمن‌شکن ملّت عزیز در بیست‌ودوّم بهمن و چهلمین سالگرد انقلاب عظیم اسلامی تشکّر میکنم و پیشانی سپاس بر درگاه حضرت حق میسایم. سلام بر حضرت بقیّة‌الله (ارواحنافداه)؛ سلام بر ارواح طیّبه‌ی شهیدان والامقام و روح مطهّر امام بزرگوار؛ و سلام بر همهی ملّت عزیز ایران و سلام ویژه به جوانان.
In conclusion, I thank the dear nation for its proud, honor-creating and enemy-crushing presence on the twenty-second of Bahman, the fortieth anniversary of the great Islamic Revolution, and I rub my forehead in gratitude at the threshold of the Truth (God). Greetings to His Eminence Baqiyyatullah (may our souls be sacrificed for him); greetings to the pure souls of the exalted martyrs and to the purified spirit of the revered Imam; and greetings to all the dear nation of Iran, and a special greeting to the youth.
دعاگوی شما
Praying for you,
سیّدعلی خامنه‌ای
Sayyid Ali Khamenei
۲۲ بهمن‌ماه ۱۳۹۷
22 Bahman 1397